Küçük Orman’ın Dört Mevsimi
Yim Soon-rye’nin 2018 yapımı filmi, hayatını ne yapacağına karar veremeyen genç bir kadının eve dönüşünü anlatırken gündelik işleri, yemekleri ve dostlukları öne çıkarıyor.
Küçük Orman’da mevsim değişikliği, yapılması gereken bir şey olduğu anlamına gelir. Yiyecek yetiştirilmeli ya da hazırlanmalıdır. Evle ilgilenmek gerekir. Başkahramanı hayatıyla ilgili büyük sorunun yanıtını bulmuş olsun ya da olmasın, yeni bir gün başlamıştır. Bu sıradan baskı, Yim Soon-rye’nin 2018 yapımı filmine sakin bir ivme kazandırır.
Kim Tae-ri, Seul’den kırsaldaki çocukluk evine dönen genç bir kadın olan Hye-won’u canlandırıyor. Seul Uluslararası Kadın Filmleri Festivali arşivi onun dönüşünü boş bir ev, ateş ve lahana çorbası üzerinden anlatıyor. Bu ayrıntılar, filme yaklaşmak için yararlı bir yol sunuyor. Büyük bir çözüm aramadan önce, günü nasıl geçirdiğine dikkat edin.
Yıl, filmin yapısını belirliyor
Mevsimler, Hye-won’a sınav sonucu ya da kariyer planından farklı bir zaman çizelgesi sunuyor. Bir ürün, sırf o yanıt istiyor diye olgunlaşmaz. Başka bir sorudan kaçınmayı tercih etse bile yemek hazırlamak gerekir. Beklemek ve çalışmak aynı sürecin parçası hâline gelir.
Filmin kırsal ortamının hoş bir arka plandan fazlasını sunmasının nedenlerinden biri bu. Manzara, karakterin neler yapabildiği, ne yiyebildiği ve zamanını nasıl geçirdiğiyle bağlantılı. Güzelliği, bu ortama bağımlı oluşuyla iç içe. Kırsalı kendi yararına düzenlenmiş bir manzara gibi görmek yerine, koşullara karşılık vermesi gerekiyor.
Filmi ilk izleyişinizde mevsimler boyunca şu basit soruyu takip edin: Önceden bilinçli çaba gerektiren hangi şeyler artık rutin geliyor? Bu soru, küçük eylemlerin hikâyedeki gelişmeler olarak öne çıkmasını sağlar. Belirsizliğe de yer açar. Gündelik işlerde daha becerikli hâle gelmek, her zor duygunun düzgünce çözüldüğü anlamına gelmez.
Yemek anıları taşır
Küçük Orman’daki yemek pişirme sahneleri kuşkusuz keyiflidir; ancak bir yemek, aynı anda birçok farklı hikâye anlatabilir. Sahneye elle tutulur bir uğraş katar. Biriyle oturmak için bir vesile yaratır. Açıklayıcı bir konuşma yerine, hatırlanan alışkanlıklar aracılığıyla hayatta olmayan birini şimdiki zamana taşıyabilir.
Hye-won ile annesi arasındaki ilişki, Kim Tae-ri’nin rol hakkındaki anlatımında özellikle önemli bir yer tutuyor. Kore Film Konseyi’ne Mart 2018’de verdiği bir röportajda, senaryoda tümüyle açıklanmayan deneyimler de dâhil olmak üzere, bu ilişkinin ardındaki duygusal geçmişi nasıl oluşturduklarını anlattı. Sözleri, bitmiş yemeğin ötesine geçip onu yapan kişiye bakmamız gerektiğini hatırlatıyor.
Bu izlekleri takip etmek için tüm malzemeleri tanımanız gerekmez. Bir işe nasıl yaklaşıldığını izleyin ve onunla birlikte bir anının neden belirebileceğini düşünün. Bir tarifin tekrarlanabilir adımları vardır. Bir ilişkiyse nadiren aynı kesinliği sunar. Bu iki deneyim türünü bir araya getirmek, her eylemi çözülmesi gereken bir simgeye dönüştürmeden ev işlerine duygusal bir ağırlık kazandırır.
Eve dönmek, başka insanlarla da bir arada olmayı gerektirir
Hye-won’un dönüşü, o uzaktayken hayatlarına devam etmiş insanlarla yeniden bir araya gelmesini de sağlıyor. Kim’e, genç oyuncu kadrosunun başlıca isimleri olarak Ryu Jun-yeol ve Jin Ki-joo katılırken Moon So-ri, Hye-won’un annesini canlandırıyor. KOFIC’in yapım duyurusu bu oyuncu kadrosu bağlantılarını ve filmin Daisuke Igarashi’nin Japon mangasından uyarlandığını kayda geçiriyor.
Bu uyarlama geçmişini bilmek faydalı; ama filmi izlemeden önce ödev gibi çalışmak gerekmiyor. Yim’in filmi, bu genç kadın ve çevresindekiler hakkında bir hikâye olarak kendi koşulları içinde izlenebilir. Ortak bir çıkış noktası, her uyarlamanın birbirinin yerine geçebileceği anlamına gelmez.
Dostluklar, tamamen tek başına yeniden başlama hayalini de karmaşıklaştırıyor. Başkaları insana arkadaşlık edebilir ama kendi önceliklerini ve hayal kırıklıklarını da beraberlerinde getirir. Tanıdık bir yere dönmek, çocukluğun donup kalmış bir hâlini bulmak demek değildir. İzlemeye değer noktalardan biri, biriyle birlikte olmanın sıradan bir etkinliğin temposunu nasıl değiştirdiğidir.
Filmin mütevazı kalmasına izin verin
Küçük Orman’ı insana iyi gelen bir film olarak nitelemek, onu bir yaşam reçetesine dönüştürmeyi gerektirmez. Kırsal yaşamı, bir yönetmenin, senaryonun, oyunculukların, görüntü yönetiminin ve kurgunun biçimlendirdiği kurgusal bir ortamdır. Bir şehirden ayrılmanın izleyicinin sorunlarını çözeceğini kanıtlayamaz; değerli olmak için de bunu yapması gerekmez.
Film daha mütevazı bir davette bulunuyor: bakım işlerine, sabra ve kendini ya da başkalarını doyurmak için gereken emeğe zaman ayırıp dikkat kesilmek. Hızlı ilerleyen bir hikâye bu eylemlerin üzerinden çabucak geçebilir. Buradaysa kendi başlarına ilgi çekici hâle gelene kadar ekranda kalabiliyorlar.
Spoiler içermeyen bir tanıtım için Plus M Entertainment’ın orijinal fragmanı filmin genç oyuncu kadrosunu ve mevsimlerle değişen ortamını bir araya getiriyor. Bu, 2018 tarihli tanıtım videosudur; güncel bir sinema gösterim bilgisi değildir. Filmin tamamının ve altyazıların bulunabilirliği hizmete ve ülkeye göre değişir; izlediğiniz yerde filmin listelendiği sayfayı kontrol edin.
Ardından hikâyenin açılmasına zaman tanıyın. Filmin en yararlı sorusu, Hye-won’un kusursuz hayatı bulup bulmadığı olmayabilir. Bir mevsimin değiştiğini görecek kadar uzun süre kaldıktan sonra neleri anlayabildiği olabilir.