โต๊ะเครื่องแป้งเกาหลี: ประวัติศาสตร์ความงามในกล่องใบหนึ่ง

กล่องเครื่องสำอางใบเล็กเปลี่ยนมุมมองของเรื่องราวความงาม แทนที่จะมองใบหน้าที่แต่งเสร็จแล้ว มันชวนให้เราสังเกตฝาปิด ลิ้นชัก และที่วางหวี สิ่งของเหล่านี้ทำให้กิจวัตรคุ้นเคยอย่างการเตรียมตัวมองเห็นได้ในอีกแง่มุมหนึ่ง นั่นคือมีใครสักคนต้องเก็บข้าวของให้เป็นที่ มองเห็นได้ชัด และเก็บทุกอย่างเข้าที่หลังจากนั้น

นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ชวนสำรวจประวัติศาสตร์ความงามของเกาหลีได้อย่างน่าสนใจ และยังเป็นช่วงเวลาที่เหมาะในกรุงโซล นิทรรศการปัจจุบันของ Coreana Cosmetics Museum ชื่อ 《三國三美: 한중일 화장문화》 รวบรวมวัตถุราว 80 ชิ้นที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมความงามของเกาหลี จีน และญี่ปุ่น กระจกสำริดสมัยโครยอ รวมถึงกล่องเครื่องสำอางและเครื่องประดับผมจากคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ชวนให้ผู้ชมเปรียบเทียบทั้งวิธีจัดเก็บของใช้ในชีวิตประจำวันและการตกแต่ง นิทรรศการจัดถึงวันที่ 29 มกราคม 2027 ข้อมูลนิทรรศการอย่างเป็นทางการ

เริ่มจากสิ่งที่ภาชนะอาจใช้เก็บ

กล่องมีฝาปิดจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ใน The Metropolitan Museum of Art ที่นิวยอร์ก เป็นตัวอย่างที่ชวนให้พินิจพิเคราะห์เป็นพิเศษ พิพิธภัณฑ์ระบุว่าน่าจะเป็นกล่องเครื่องสำอาง ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อใส่ภาชนะเซลาดอนขนาดเล็กสำหรับแต่งหน้า คำว่า “น่าจะ” มีความสำคัญ เพราะคำอธิบายที่รอบคอบย่อมเผื่อพื้นที่ไว้สำหรับสิ่งที่วัตถุที่หลงเหลืออยู่ไม่อาจยืนยันได้อย่างเด็ดขาด กล่องมีฝาปิดของ The Met

ในภาพถ่ายของสะสม ภาชนะทรงเตี้ยและกลมมีฝาปิดแนบสนิท ผิวตกแต่งด้วยลวดลายดอกไม้ทั่วทั้งชิ้น แค็ตตาล็อกระบุว่ามีดอกเบญจมาศและลายเถาดอกไม้ที่ทำด้วยเทคนิคฝังลายและฝังลายกลับด้านใต้เคลือบเซลาดอน ลองเพ่งดูดอกไม้เล็ก ๆ ดอกหนึ่งก่อนมองลวดลายทั้งหมด ภาชนะชิ้นนี้ควรได้รับความสนใจทั้งในแง่รูปทรงที่ใช้งานได้จริงและพื้นผิวตกแต่ง

ภาพนี้เป็นภาพถ่ายของสะสมจากคลังภาพของ The Met ไม่ใช่ภาพวัตถุที่ยืนยันแล้วว่าจะจัดแสดงในนิทรรศการของ Coreana การแยกแยะคอลเลกชันให้ชัดเจนทำให้การเปรียบเทียบน่าสนใจยิ่งขึ้น ผู้ชมสามารถนำคำถามที่ได้จากวัตถุชิ้นหนึ่งไปใช้กับวัตถุในพิพิธภัณฑ์อีกแห่ง โดยไม่ด่วนสรุปว่าวัตถุเหล่านั้นมีเจ้าของ ยุคสมัย หรือการใช้งานเหมือนกัน

เครดิตภาพ: กล่องมีฝาปิด — The Metropolitan Museum of Art; ไม่ปรากฏชื่อช่างผู้สร้างวัตถุในอดีต สาธารณสมบัติ / CC0 1.0 (The Met Open Access) ดัดแปลงโดยปรับขนาดตามสัดส่วนเพื่อแสดงผล ไม่มีการครอบภาพ รีทัช แก้สี หรือประกอบภาพ

กระจกก็มีตัวเรือนเช่นกัน

กระจกสำริดเกาหลีของ The Met ชื่อ “Mirror with handle” ซึ่งระบุว่าอยู่ในสมัยราชวงศ์โครยอ มีเส้นผ่านศูนย์กลางส่วนวงกลม 13.3 เซนติเมตร พื้นผิวในปัจจุบันมีลักษณะด่างคล้ายวัตถุโลหะเก่า ลองสังเกตด้ามจับและความสัมพันธ์ระหว่างส่วนที่ใช้ถือกับวงกลมก่อน กระจกเป็นสิ่งของที่ศึกษาได้ทั้งในแง่การจัดวางและการถือ ไม่ใช่แค่สิ่งที่ใช้ส่องมอง กระจกสำริดของ The Met

เครดิตภาพ: Mirror with handle — The Metropolitan Museum of Art; ไม่ปรากฏชื่อช่างผู้สร้างวัตถุในอดีต สาธารณสมบัติ / CC0 1.0 (The Met Open Access) ดัดแปลงโดยปรับขนาดตามสัดส่วนเพื่อแสดงผล ไม่มีการครอบภาพ รีทัช แก้สี หรือประกอบภาพ

สำหรับตัวอย่างแนวทางของเกาหลีในยุคหลัง ลองพิจารณา jwagyeong ซึ่งเป็นกระจกพร้อมขาตั้งแบบพับได้ บทความของ KOCIS ในปี 2021 กล่าวถึงกรอบไม้และกล่องแบบพกพา รวมถึงรุ่นที่มีบานพับปรับได้และลิ้นชักสำหรับเก็บของใช้แต่งตัว สามารถกางออกเมื่อจำเป็น แล้วพับเก็บได้หลังใช้งาน ภาพยนตร์ของ Koreanet ที่แนบมาช่วยให้เข้าใจรูปแบบนี้ได้ชัดเจนขึ้นเมื่อเห็นการเคลื่อนไหว ทำความรู้จัก jwagyeong

นี่เป็นรายละเอียดที่ควรสังเกตเมื่อไปพิพิธภัณฑ์หรือชมละครย้อนยุคเกาหลี กล่องไม้ที่ปิดอยู่อาจซ่อนชุดอุปกรณ์ใช้งานที่ซับซ้อนกว่าที่คิด ลองถามตัวเองว่ากระจกจะยกขึ้นตรงไหน มือจะเอื้อมไปหยิบสิ่งของบริเวณใด และช่องเก็บของช่องไหนที่ยังหยิบใช้ได้ คำถามด้านการออกแบบเหล่านี้เชื่อมโยงกับกระเป๋าใส่ของใช้ส่วนตัวหรือกล่องจัดระเบียบเครื่องสำอางสมัยใหม่ได้ง่าย โดยไม่จำเป็นต้องกล่าวอ้างว่าสิ่งหนึ่งสืบทอดโดยตรงมาจากอีกสิ่งหนึ่ง

อ่านพื้นผิวโดยไม่คาดเดาสิ่งที่อยู่ข้างใน

กล่องเกาหลีอีกชิ้นหนึ่งจากคริสต์ศตวรรษที่ 18 ใน The Met ตกแต่งด้วยดอกไม้และเมฆ แค็ตตาล็อกระบุวัสดุเป็นเครื่องเขิน มุก เปลือกเต่า และลวดทองเหลือง พื้นสีเข้มช่วยขับลายฝังสีอ่อน ส่วนเส้นโลหะบาง ๆ ช่วยเน้นลายเถาและแบ่งส่วนของลวดลาย ภายในบุด้วยผ้าซาตินสีแดง กล่องเครื่องเขินของ The Met

วัตถุชิ้นนี้นำมาเป็นตัวอย่างเปรียบเทียบเทคนิคการตกแต่ง ระเบียนคอลเลกชันปัจจุบันไม่ได้ระบุว่าเป็นกล่องเครื่องสำอาง ความแตกต่างนี้ควรจดจำไว้เมื่อชมนิทรรศการ กล่องที่สวยงามไม่ได้เป็นภาชนะใส่ของใช้เพื่อความงามโดยอัตโนมัติ เริ่มจากอ่านป้ายกำกับ แล้วมองหาร่องรอยการใช้งานจากรูปทรงและด้านใน

เครดิตภาพ: กล่องตกแต่งด้วยดอกไม้และเมฆ — The Metropolitan Museum of Art; ไม่ปรากฏชื่อช่างผู้สร้างวัตถุในอดีต สาธารณสมบัติ / CC0 1.0 (The Met Open Access) ดัดแปลงโดยปรับขนาดตามสัดส่วนเพื่อแสดงผล ไม่มีการครอบภาพ รีทัช แก้สี หรือประกอบภาพ

National Museum of Korea มีตัวอย่างที่ระบุการใช้งานชัดเจนกว่า กล่องใส่หวีเคลือบรักสมัยโชซอนของพิพิธภัณฑ์ หมายเลขทะเบียน Sinsu15920 ใช้เก็บเครื่องประดับผม กระจก และของใช้ที่เกี่ยวข้อง ลิ้นชักเคลือบรักสีแดงสามชั้นตกแต่งด้วยลายมุก เป็นรูปเป็ดแมนดารินและดอกโบตั๋น ในกรณีนี้ การจัดเก็บเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวที่ยืนยันได้ของวัตถุชิ้นนี้ ระเบียนคอลเลกชันของ National Museum of Korea

นำคำถามสามข้อนี้ไปใช้ในห้องจัดแสดง

เลือกวัตถุหนึ่งชิ้นแล้วถามว่า: มันใช้เก็บอะไร? เปิดหรือขยับอย่างไร? ผู้ใช้จะเห็นรายละเอียดใดเมื่อมองใกล้ ๆ? จากนั้นเปรียบเทียบกับวัตถุจากยุคหรือประเทศอื่น นิทรรศการของ Coreana เหมาะกับการฝึกเช่นนี้เป็นพิเศษ เพราะมุ่งนำเสนอการแลกเปลี่ยนและความหลากหลายระหว่างวัฒนธรรมความงามของสามประเทศเพื่อนบ้าน

ข้อมูลจากผู้จัดงานลงวันที่ 28 กันยายน ระบุว่าห้องจัดแสดงนิทรรศการอยู่บนชั้น 6 ที่ 827 Eonju-ro, Gangnam-gu เข้าชมฟรี เปิดวันจันทร์–ศุกร์ เวลา 10.30–18.00 น. และปิดวันหยุดสุดสัปดาห์กับวันหยุดนักขัตฤกษ์ โปรดตรวจสอบรายละเอียดการเข้าชมนิทรรศการก่อนเดินทาง เนื่องจากข้อมูลของพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ในอาคารเดียวกันอาจแตกต่างกัน หมายเลขติดต่อที่เผยแพร่คือ 02-547-9177 ข้อมูลนิทรรศการจาก Gangnam Cultural Foundation

ไม่ว่าจะไปชมด้วยตัวเองหรือสำรวจภาพถ่ายของสะสมจากที่บ้าน ลองใช้เวลากับสิ่งของชิ้นเล็ก ๆ ด้ามจับ บานพับ หรือลิ้นชักที่แบ่งช่องอย่างประณีต อาจช่วยให้เราเห็นกิจวัตรของผู้คนที่อยู่เบื้องหลังความงามแบบเกาหลีได้ชัดขึ้น